Tickets Amsterdam

Historia Keukenhof | Królewski rozkwit "ogrodu kuchennego

Obejmujący 79 akrów tętniących życiem kwiatowych gobelinów, Keukenhof jest najsłynniejszym wiosennym ogrodem na świecie - prawie 10 razy większym od londyńskiego St. James's Park. Choć Keukenhof sprawia wrażenie ponadczasowej krainy czarów, w rzeczywistości zaczynał jako skromny XV-wieczny ogród ziołowy dla kuchni hrabiny. A jaka jest najlepsza wiadomość? Możesz odkryć 500 lat dziedzictwa i 7 milionów kwiatów bez konieczności posiadania zielonego kciuka!

O Keukenhof

Oś czasu Keukenhof

  • xV wiek: Powstaje "ogród kuchenny"
    Hrabina Jacoba van Beieren zbiera zioła i dziczyznę z posiadłości dla kuchni zamku Teylingen.
  • 1641: Budowa zamku Keukenhof
    Adriaen Maertensz Block, kapitan Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, zbudował dwór , który stoi do dziś.
  • 1857: Projekt Zocher
    Znani architekci krajobrazu Jan David Zocher i jego syn Louis Paul przeprojektowali ogrody w klasycznym angielskim stylu krajobrazowym.
  • 1949: Wizjonerskie spotkanie
    Grupa 20 wiodących producentów cebulek i burmistrz Lisse proponują wystawę plenerową, aby zaprezentować holenderski handel kwiatami.
  • 1950: Keukenhof otwiera się dla publiczności
    Park oficjalnie debiutuje, przyciągając ponad 236 000 odwiedzających w swoim pierwszym sezonie.
  • 1957: Przybycie wiatraka
    XIX-wieczny wiatrak z Groningen zostaje podarowany przez Holland America Line i staje się ikoną miasta.
  • 1974: Pawilon Juliana
    Królowa Juliana inauguruje nowy pawilon , cementując długotrwałą więź między holenderską rodziną królewską a parkiem.
  • 2024: 75. rocznica
    Keukenhof świętuje trzy czwarte wieku jako globalny fenomen i "żywy katalog" dla przemysłu cebulowego.

Wyjaśnienie historii Keukenhof

Hrabstwo hrabiny (XV wiek)

Wczesna historia Keukenhof jest zakorzeniona w "Keukenduyn" (wydmach kuchennych). Hrabina Jacoba van Beieren wykorzystywała tę nieuprawianą ziemię do polowań i zbierania ziół do kuchni zamku Teylingen. To praktyczne pochodzenie dało parkowi jego nazwę: Keukenhof dosłownie tłumaczy się jako "ogród kuchenny".

Zmiana architektoniczna (1857)

W XIX wieku baron i baronowa Van Pallandt zmienili estetykę posiadłości. Zatrudnili architektów Zocher (tych samych, którzy stworzyli amsterdamski Vondelpark), aby wdrożyli angielski styl krajobrazu. Ich kręte ścieżki i malownicze elementy wodne do dziś stanowią strukturalną podstawę parku.

Narodziny parku wiosennego (1949-1950)

Nowoczesny Keukenhof narodził się z konieczności ekonomicznej. Po II wojnie światowej holenderscy eksporterzy żarówek potrzebowali sposobu na zaprezentowanie swoich produktów światu. Przekształcając historyczną posiadłość w "żywy katalog", stworzyli stałą wiosenną wystawę, która uratowała branżę i stała się globalną ikoną turystyki.

Budowa i architektura Keukenhof

Podczas gdy kwiaty zmieniają się co roku, architektura posiadłości Keukenhof jest stałym cudem. Zamek Keukenhof, zbudowany w 1641 roku, odzwierciedla bogactwo holenderskiego Złotego Wieku z klasycznym stylem dworskim i późniejszymi neogotyckimi wieżami z XIX wieku. Układ parku jest zgodny z angielskim stylem krajobrazowym, charakteryzującym się "ukrytymi" widokami, organicznymi liniami wodnymi i wyselekcjonowanymi widokami, które sprawiają, że 32-hektarowy teren przypomina niekończący się naturalny las.

Keukenhof dzisiaj - dlaczego to ma znaczenie

Obecnie Keukenhof jest międzynarodową wizytówką holenderskiego sektora kwiaciarskiego, obejmującego ponad 100 królewskich dostawców, którzy dostarczają 7 milionów cebulek rocznie. Pozostaje kluczowym symbolem holenderskiej tożsamości i światowym liderem w dziedzinie innowacji ogrodniczych. Poza tulipanami odwiedzający mogą odkrywać 15 kilometrów szlaków turystycznych, zabytkowe budynki i kultowy wiatrak z 1892 roku, z którego roztacza się panoramiczny widok na okoliczne pola cebulek.

Często zadawane pytania dotyczące historii Keukenhof

Park oficjalnie otworzył swoje bramy w 1950 roku, po udanej wystawie zaproponowanej przez hodowców cebulek i burmistrza Lisse w 1949 roku.